RIDERS TO THE SEA การเล่นในฉากเดียวโดย JM Synge
คงเป็นการมาเยือนหมู่เกาะอารันครั้งที่สองของ Synge ที่เขามีประสบการณ์ซึ่งหลายคนเชื่อว่าเป็นบทละครที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขา ฉากของ " RIDERS TO THE SEA " ถูกจัดวางไว้ในกระท่อมบนเกาะอินิชมาน เกาะตรงกลางและน่าสนใจที่สุดของกลุ่มอรัญ ขณะที่ Synge อยู่ที่ Inishmaan เรื่องราวก็มาถึงเขาเกี่ยวกับชายคนหนึ่งซึ่งร่างของเขาถูกเกยตื้นบนชายฝั่งอันห่างไกลของ Donegal และผู้ที่สงสัยว่ามาจากเกาะนี้เนื่องมาจากลักษณะการแต่งกายที่มีลักษณะเฉพาะบางประการ ในเวลาที่เหมาะสม เขาได้รับการยอมรับว่าเป็นชนพื้นเมืองของ Inishmaan ในลักษณะที่อธิบายไว้ในบทละครทุกประการ และบางทีข้อความที่คมชัดที่สุดบทหนึ่งในหนังสือของ Synge เรื่อง "The Aran Islands" เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์การฝังศพของเขา
องค์ประกอบอื่นๆ ในเรื่องที่ Synge แนะนำในบทละครก็เป็นเรื่องจริงไม่แพ้กัน มีเรื่องเล่ามากมายเกี่ยวกับ "การพบเห็นครั้งที่สอง" ในหมู่เผ่าพันธุ์เซลติก ในความเป็นจริง สิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องธรรมดามากจนทำให้เกิดความสงสัยในใจของผู้คนเพียงเล็กน้อยหรือไม่มีเลยเลย เป็นเพียงนิทานที่ดูเหมือนจะไม่มีเหตุผลอันสมควรให้สงสัย ที่ Synge ได้ยิน และตั้งชื่อว่า " RIDERS TO THE SEA " สำหรับบทละครของเขา
ความแตกต่างอย่างสูงของนักเขียนบทละครคือการที่เขาเพียงแค่นำสิ่งของที่วางเตรียมไว้ในมือของเขา และด้วยพลังแห่งความเห็นอกเห็นใจได้ถักทอสิ่งเหล่านั้นโดยไม่ต้องดัดแปลงใดๆ เลยจนกลายเป็นโศกนาฏกรรมซึ่งสำหรับความประชดประชันอันน่าทึ่งและความสงสารอันสูงส่งนั้นไม่มีความเท่าเทียมกันในหมู่คนรุ่นราวคราวเดียวกัน โศกนาฏกรรมครั้งใหญ่มักถูกกล่าวอ้างด้วยการแสดงความยุติธรรม และได้จากไปพร้อมกับความก้าวหน้าของชีวิตสมัยใหม่ และความสนใจที่ยุ่งเหยิงที่ซับซ้อนและความสะดวกสบายของสิ่งมีชีวิต อารยธรรมที่ได้รับการพัฒนาอย่างสูงพร้อมด้วยความเชี่ยวชาญด้านวัฒนธรรมมักจะมองข้ามพลังแห่งองค์ประกอบเหล่านั้น อารมณ์ดั้งเดิมเหล่านั้น เปลือยเปล่าไปตามสายลมและท้องฟ้า ซึ่งเป็นสิ่งที่ศิลปินสร้างขึ้นจากละครอันยิ่งใหญ่ แต่ดูเหมือนว่าจะพรากจากเราไปอย่างรวดเร็ว มีเพียงในสถานที่ห่างไกลเท่านั้นที่ซึ่งอาจมีการมีส่วนร่วมโดดเดี่ยวกับองค์ประกอบต่างๆ เท่านั้นที่ชีวิตที่มีชีวิตชีวานี้ยังคงถูกค้นพบอย่างต่อเนื่อง และด้วยเหตุนี้เองที่นักเขียนบทละครซึ่งจะจัดการกับชีวิตทางจิตวิญญาณที่หลุดพ้นจากสภาพแวดล้อมของเขาวงกตทางปัญญา จะต้องไปหาประสบการณ์นั้นซึ่งจะทำให้เกิดแรงบันดาลใจในงานศิลปะของเขา หมู่เกาะ Aran ที่ Synge ได้รับแรงบันดาลใจมานั้น กำลังสูญเสียความรู้สึกโดดเดี่ยวและการพึ่งพาตนเองไปอย่างรวดเร็ว ซึ่งกลายเป็นความแตกต่างที่หาได้ยากมาจนบัดนี้ และเป็นแรงบันดาลใจให้กับผลงานชิ้นเอกของ Synge ไม่ว่า Synge จะหาผู้สืบทอดหรือไม่ก็ตาม มันก็ไม่เป็นความจริงเลยที่วรรณกรรมดราม่าอังกฤษเรื่อง " RIDERS TO THE SEA " มีคุณค่าทางประวัติศาสตร์ ซึ่งเป็นเรื่องยากที่จะประมาณค่าความสำเร็จและความเป็นไปได้สูงเกินไป นักเขียนใน The Manchester Guardian ไม่นานหลังจากการเสียชีวิตของ Synge ได้ใช้ถ้อยคำนี้อย่างถูกต้องเมื่อเขาเขียนว่า "ผลงานชิ้นเอกที่น่าเศร้าของภาษาของเราในยุคของเรา ไม่ว่าจะเล่นที่ใดในยุโรปตั้งแต่กัลเวย์ไปจนถึงปราก คำว่าโศกนาฏกรรมหมายถึงบางสิ่งที่ปลุกเร้าและชำระล้างจิตวิญญาณอย่างลึกซึ้งมากกว่าที่เป็นอยู่"
ความลับของพลังของละครคือความสามารถในการยืนอยู่ห่างไกลและพบปะสังสรรค์หากเราพูดเช่นนั้นก็แสดงความเห็นอกเห็นใจด้วยความไม่หยุดยั้ง มีสุนทรพจน์ที่สวยงามน่าอัศจรรย์ในคำพูดของตัวละครทุกตัว โดยที่พลังแฝงของการเสนอแนะนั้นแทบจะไร้ขีดจำกัด “ในโลกอันกว้างใหญ่นี้ คนแก่มักจะทิ้งของไว้ข้างหลังให้ลูกชายและลูกๆ ของพวกเขา แต่ในที่นี้ ผู้ชายที่แก่แล้วกลับทิ้งของไว้ข้างหลัง” ในจังหวะที่สั่นไหวของถ้อยคำเหล่านี้ มีการนำเสนออย่างฉุนเฉียวถึงคุณภาพของความแปลกประหลาดและความห่างไกลในความงาม ซึ่งเมื่อเราตระหนักได้ว่าเป็นมาตรฐานของศิลปะวรรณกรรมเซลติก อย่างไรก็ตาม การบำเพ็ญตบะในบทละครได้ก่อให้เกิดพลังที่สอดคล้องกัน ซึ่งยกระดับงานของ Synge ออกไปจากกระแสการฟื้นฟูวรรณกรรมไอริช และทำให้มันสูงในบรรยากาศเหนือกาลเวลาของการกระทำที่เป็นสากล
อ่านเพิ่มเติม
